در عظمت و قدرت خدا بنگرید که رازهای بسیاری نهفته است.

خواص عرقیات و گیاهان دارویی

غذاهایی که خواب راحتی را به شما هدیه می دهند عبارتند از:

موادی نظیر نان، کلوچه، و شیرینی کشمشی که سرشار از کربوهیدراتهای غنی شده می باشند بر روی خواب تاثیر مثبت دارند چراکه سبب ترشح سروتین که خواب آور است می شوند.
یکی از قدیمی ترین و موثرترین درمانهای بیخوابی نوشیدن یک لیوان شیر گرم به همراه یک قاشق عسل می باشد. شیر دارای ماده ای به نام تریپتوفان می باشد که در بدن سروتین ایجاد کرده و نهایتاً احساس خواب آلودگی و عدم تمایل به حرکت را در فرد ایجاد می کند.
کاهو هم در این زمینه شهرت خوبی دارد. این اثر به دلیل مواد آرام بخشی است که در کاهو وجود دارد. همچنین ماده خاصی به نام هیوسکیارنین در کاهو وجود دارد که سبب شل شدن و آرامش عضلات بدن می شود. اگر شما جزء افرادی هستید که از ناراحتی های خواب رنج می برید، حتماً باید کاهو را در رژیم غذایی خود بگنجانید. بهتر است که وعده غذایی شما شامل موادی نظیر بنشن، مخمر آب جو، ماهی و یا مرغ باشد. این غذاها حاوی ویتامین B3 یا (نیاسین) هستند و اگر با مقدار کمی آب لیمو مخلوط شوند هم طعم بهتری پیدا می کنند و هم خواب خوشی را برای شما به همراه خواهند داشت.


و اما غذاهایی که باید از آنها پرهیز کنید عبارتند از:
 

میزان تحریک پذیری بدن نسبت به کافئین در افراد مختلف کاملاً متفاوت است و این امر به آن بستگی دارد که بدن با چه سرعتی قادر به حذف کافئین می باشد. برخی از افراد آنقدر حساس هستند که میزان کمی کافئین که در قهوه ها و یا شکلات های بدون کافئین هم وجود دارد سبب ایجاد بی خوابی در آنها می شود.
الکل نیز اختلالات زیادی را در بدن ایجاد می کند. البته علاوه بر اینکه سبب ایجاد آدرنالین می شود اما از سوی دیگر مانع انتقال تریپتوفان به مغز می شود. مغز برای تولید سروتین نیازمند تریپتوفان می باشد و همین امر سبب ایجاد اختلالاتی در سیستم عصبی می شود.
افرادی که دچار بیماری های خواب هستند بهتر است شب ها از وعده های غذایی سبک تر استفاده کنند.


توصیه های نهایی
اگر می خواهید خواب خوب شبانه را تجربه کنید، یک عصرانه سرشار از کربوهیدرات میل کنید و سعی کنید برای شام چیزی نخورید.
هنگام غروب می توانید موادی نظیر گوشت بوقلمون، موز، انجیر، خرما، ماست، شیر، ماهی، و یا کره گیاهی بخورید. این غذاها شامل مقدار زیادی تیروپتوفان هستند. خوردن کمی گریپ فروت هم در به خواب رفتن مفید است.
از خوردن گوشت قرمز، پنیر پیتزا، شکلات، بادنجان، کلم آغشته به سرکه، شکر، سس، اسفناج، گوجه فرنگی، و شراب که سبب آزاد سازی نوروپاینفرین (محرک عصبی) می شوند پرهیز کنید.
دستگاه گوارش شبها روند آرامتری دارد، بنابراین هضم غذاها در شب سخت تر و نیازمند زمان بیشتری است. از خوردن وعده های غذایی سنگین در زمان خواب جداً خودداری کنید.


چگونه از افت شبانه قند خون جلوگیری کنیم
افت شبانه قند خون یکی از دلایل ایجاد بی خوابی مزمن است. زمانیکه میزان گلوکز بدن در شب کاهش پیدا می کند، بدن هورمون هایی را ترشح می کند که گلوکز بیشتری تولید نمایند و این خود سبب تحریک سلول های عصبی مغز می شود و در حقیقت به عنوان یک علامت طبیعی برای هشدار به منظور مصرف غذا به شمار می رود.
تعداد بسیار زیادی از افراد به دلیل استفاده مکرر از کربوهیدرات های تصفیه شده دچار بیماری هایی نظیر دیابت و یا هایپوگلیکمیا هستند. این افراد برای حذف افت قند خون در طول شب می توانند از جو، غلات، نانهای سبوسدار، کلوچه و کربوهیدارت های مرکب استفاده کنند. این غذاها نه تنها میزان قند خون را ثابت نگه می دارند بلکه با افزایش ترشح سروتین خواب آرامی را نیز به فرد هدیه می دهد.

آخرین برنامۀ انسان سازی

1. اگر کتابی بود که عکس اشیا را نشان می داد، آن کتاب همین قرآن است که بهشت و جهنم را نشان می دهد. [در محضر بهجت:1/11]

2. خدا می داند قرآن برای اهل ایمان – مخصوصاً اگر اهل علم باشند – چه معجزه ها و کراماتی دارد و چه چیزهایی از آن خواهند دید! [در محضر بهجت:1/55]

3. اگر قرآن را به صورت واقعی اش ببینیم، آن گاه معلوم می شود که دست از ترنج می شناسیم یا نه! [در محضر بهجت:1/36]

4. برنامۀ قرآن، آخرین برنامۀ انسان سازی است که در اختیار ما گذاشته شده است، ولی ما از آن قدردانی نمی کنیم! [در محضر بهجت:1/55]

5. اگر به قرآن عمل می کردیم، دیگران را به اسلام و قرآن جذب می نمودیم؛ زیرا قرآن، جامع کمالات همۀ انبیای اولوا العزم (علیهم السلام) است. [در محضر بهجت:1/112]

6. اگر درست به قرآن عمل می کردیم، با عمل خود دیگران را جذب می کردیم؛ زیرا مردم غالباً – به جز عدّۀ معدود – خواهان و طالب نور هستند. [در محضر بهجت:2/.14]

7. قرآن، انسان را به غایت کمال انسانی می رساند. ما قدردان قرآن و عدیل آن: اهل بیت (علیهم السلام) نیستیم. [در محضر بهجت:2/227]

8. مدام به قرآن نگاه کردن، دوای درد چشم است. [در محضر بهجت:2/280]

9. اگر از قرآن استفاده نمی کنیم، برای آن است که یقین ما ضعیف است. [در محضر بهجت:2/280]

10. خدا می داند حفظ قرآن، چه قدر در استفاده از این معدن و منبع رحمت الهی، مدخلیّت دارد... ما آن گونه که باید و شاید از قرآن، استفاده نمی کنیم! [در محضر بهجت:1/114]

11. آیۀ: (وَلَو أََنَّ قُرآناً سُیِرَت بِهِ الجِبالُ أَو قُطِعَت بِهِ الأَرضُ أَو کُلِّمَ بِهِ المَوتی [رعد:31]: اگر قرآنی وجود داشت که به واسطۀ آن، کوه ها سیر شود، یا زمین به آن پیموده و یا شکافته شود، یا با مردگان سخن گفته شود...) چه می گوید؟! آیا امور مذکور در آیۀ شریفه، فرض محال و غیر واقع است؛ یا می خواهد بفرماید: اهلش با این قرآن، همۀ این کارها را می توانند انجام دهند؟![در محضر بهجت:1/281]

12. کسی آشنا به قرآن است که زیادتر در آن تدبّر کند؛ مجموعۀ روایات هم مثل قرآن است.[گوهرهای حکیمانه:100]

13. اگر راست می گوییم که قرآن، سلاح است، پس چه احتیاج به سلاح دیگر؟![در محضر بهجت:2/14]

14. آیا هیچ می دانیم که قرآن، نظیر سایر مکتوبات نیست! گویی قرآن، موجودی ربوبیّ از عالم نور و روحانی است که در عالم اجسام و اعراض ظهور کرده است! [در محضر بهجت:2/135]

15. باید به طور یقین بفهمیم که نگاه کردن به قرآن، مثل نگاه کردن به سایر کتب نیست! [در محضر بهجت:2/135]

16. به هیچ امّت و ملتی چنین قرآنی داده نشده که این همه خواصّ و آثار داشته باشد! نعمت به این بزرگی به ما داده شده، ولی مثل این است که اصلاً نداده اند، و مثل این که این کتاب، مکمِّلِ انسان نیست! [در محضر بهجت:2/136]

17. توسل به قرآن و حمل و فهم و قرائت آن، برای نجات عموم مردم – چه رسد به خواصّ – مفید است! [در محضر بهجت:2/150]

18. جای تعجب است که به شخصیت ها و سخنان آنها اهمیت داده می شود و سخنرانی هایشان ضبط می شود، اما قرآن که در دست ما است، این طور نزد ما ارزش ندارد! همه می دانیم که دربارۀ قرآن، مقصّریم! [در محضر بهجت:2/282]

19. کسی که این مطلب را که: قرآن، تِیانُ کُلِّ شَیء [بیانگر همه چیز] است دنبال کند، عجایب و غرایب می بیند! [در محضر بهجت:2/297]

20. قرآن کتابی است که پیغمبر ساز است؛ زیرا پیغمبران دو گونه اند: قسم اول، پیامبرانی هستند که از جانب خداوند به پیامبری تعیین شده اند. قسم دوم، پیغمبرانِ کمالی، که در اثر ایمان و عمل به دستورات قرآن، به کمالات پیامبر نایل می گردند. بنابراین قرآن، پیغمبرانِ کمالی تربیت می کند و پیغمبر ساز است. [در محضر بهجت:1/120]

21. ما وظیفه داریم که در تعلیم، تلاوت و عمل به قرآن کوشش کنیم. ولی ما شبهای احیا قرآن بر سر می گذاریم؛ و در مقام عمل، آیه های حجاب، غیبت، کذب، و آیات: (وَیلٌ لِلمُطَفّفینَ: وای بر کم فروشان.) و نیز: (فَلا تَقُل لَهُما أُفٍّ: پس به پدر و مادر، اُف نگو.) همچنین: (وَلا تًمشِ فِی الأَرضِ مَرَحاً: و با ناز و تکبر در روی زمین راه مرو.) و ... را زیر پا می گذاریم. [در محضر بهجت:2/298]

آخرین برنامه انسان سازی

http://www.tebyan.net/religion_thoughts/articles/quranicarticles/2009/1/24/83988.html

دستور العملهای عرفانی آیت الله العظمی بهجت

بسمه تعالی

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة علی سید الأنبیاء و المرسلین، و علی آله سادة الأوصیاء الطاهرین و علی جمیع العترة المعصومین، واللعن الدائم علی أعدائهم أجمعین.

جماعتی از این جانب، طلب موعظه و نصیحت می كنند؛ اگر مقصودشان این است كه بگوییم و بشنوند و بار دیگر در وقت دیگر، بگوییم و بشنوند، حقیر عاجزم و بر اهل اطلاع پوشیده نیست.

و اگر بگویند كلمه ای می خواهیم كه امّالكلمات باشد و كافی برای سعادت مطلقه دارین باشد، خدای تعالی قادر است كه از بیان حقیر، آن را كشف فرماید و به شما برساند.

پس عرض می كنم كه غرض از خلق، عبودیت است (و ما خلقت الجن و الانس إلا لیعبدون. سوره ذاریات/ ) و حقیقت عبودیت؛ ترك معصیت است در اعتقاد كه عمل قلب است و در عمل جوارح.

و ترك معصیت، حاصل نمی شود به طوری كه ملكه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و یاد خدا در هر حال و زمان و مكان و در میان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمدلله، لكنه ذكرالله عند حلاله و حرامه».

ما امام زمان عجل الله له الفرج را دوست می داریم، چون امیر نحل است؛ امور ما مطلقاً به وسیله او به ما می رسد؛ و او را پیغمبر صلوات الله علیه برای ما امیر قرار داده؛ و پیغمبر را دوست داریم، چون خدا او را واسطه بین ما و خود قرار داده؛ و خدا را دوست داریم، برای این كه منبع همه خیرات است و وجود ممكنات، فیض اوست.

پس اگر خود و كمال خود را خواهانیم، باید دوست خدا باشیم؛ و اگر دوست خداییم، باید دوست وسائط فیوضات از نبیّ و وصیّ، باشیم؛ وگرنه یا دوست خود نیستیم، یا دوست واهب العطایا نیستیم، یا دوست وسائط فیوضات نیستیم.

پس كیمیای سعادت، یاد خداست، و او محرّك عضلات به سوی موجبات سعادت مطلقه است؛ و توسل به وسائط استفاضه از منبع خیرات، به واسطه وسائل مقرره خودش است. باید اهتدا به هدایات آنها نماییم و رهروی به رهبری آنها نماییم تا كامیاب شویم.

دیگر توضیح نخواهید و آن كه عرض شد، ضبط نمایید و در قلب ثبت [كنید]، خودش توضیح خود را می دهد.

اگر بگویید چرا خودت عامل نیستی؟! می گویم: «اگر بنا بود كه باید بگوییم ما عاملیم به هرچه عالمیم، شاید حاضر به این حضور و بیان نمی شدیم»؛ لكن دستور، بذل نعمت است، شاید به مقصود برساند؛ « ما أخذالله علی العباد أن یتعلّموا حتی أخذ علی العماء أن یعلّموا».

مخفی نماند اگر میسور شد برای كسی، نصیحت عملّیه بالاتر است از نصایح قولیه «كونوا دعاة إلی الله بغیر أاسنتكم»

دستورالعمل دوم

العبد محمد تقی البهجه

بسمه تعالی

هیچ ذکری، بالاتر از «ذکر عملی» نیست؛ هیچ ذکر عملی، بالاتر از « ترک معصیت در اعتقادیات و عملیات نیست. »

و ظاهر این است که ترک معصیت به قول مطلق، بدون « مراقبه دائمیه »، صورت نمی گیرد.

دستورالعمل سوم

بسمه تعالی

جماعتی هستند که وعظ و خطابه و سخنرانی را که مقدمه عملیات مناسبه می باشند، با آنها معامله ذی المقدمه می کنند، کأنه دستور این است که « بگویند و بشنوند، برای اینکه بگویند و بشنوند! » و این اشتباه است.

تعلیم و تعلم، برای عمل، مناسب است و استقلال ندارند. برای تفهیم این مطلب و ترغیب به آن فرموده اند: « کونوا دعاة إلی الله بغیر ألسنتکم » با عمل بگویید و از عمل یاد بگیرید و عملاً شنوایی داشته باشید.

بعضی می خواهند معلم را تعلیم نمایند، حتی کیفیت تعلیم را از متعلمین یاد بگیرند.

بعضی « التماس دعا » دارند، می گوییم « برای چه؟ » درد را بیان می کنند، دوا را معرفی می کنیم، به جای تشکر و به کار انداختن، باز می گویند: « دعا کنید! »

دور است آنچه می گوییم و آنچه می خواهند؛ شرطیت دعا را با نفسیت آن مخلوط می کنند. ما از عهده تکلیف، خارج نمی شویم، بلکه باید از عمل، نتیجه بگیریم و محال است عمل، بی نتیجه باشد و نتیجه، از غیر عمل، حاصل شود؛ این طور نباشد:

پی مصلحت، مجلس آراستند

نشستند و گفتند و برخاستند!

خدا کند قوال نباشیم، فعّال باشیم؛ [مبادا] حرکت عملیه بدون علم بکنیم [و] توقف با علم بکنیم.

آنچه می دانیم بکنیم، در آنچه نمی دانیم، توقف و احتیاط کنیم تا بدانیم؛ قطعاً این راه پشیمانی ندارد.

به همدیگر نگاه نکنیم، بلکه نگاه به « دفتر شرع » نماییم و عمل و ترک را مطابق با آن نماییم.

منابع:

رضا باقی زاده، برگی از دفتر آفتاب: شرح حال شیخ السالکین حضرت آیت الله العظمی بهجت

سید مهدی ساعی، به سوی محبوب: دستورالعملها و رهنمودهایی از شیخ الفقها والمجتهدین، عارف ربانی حضرت آیه الله العظمی بهجت مدظله العالی